Onze oudste zoon is een kanjer. Hij zit in het laatste jaar van de lagere school en verlangt naar de middelbare school. Dit is het jaar van de CITO en om te oefenen maken ze proefcito's. Voor S. is zo'n toets eenvoudigweg feest. Mijn vrouw en ik maken ons dan ook geen echte zorgen, we hopen alleen dat er uit komt wat er in zit. We hebben afgelopen jaren hard gewerkt om een en ander in goede banen te leiden, S. zelf vooral. Want je kunt wel heel slim zijn, maar dat betekent nog niet dat je je thuis voelt in deze wereld. Gelukkig heeft S. het weer naar zijn zin op school, hij is uiteindelijk op een sympathieke school in een fijne klas terecht gekomen.

En S. beschikt over humor. De eerste proefcito had hij zeer goed gemaakt. Ditmaal kwam hij enigszins bedrukt met de uitslag thuis. Gespeeld verdrietig vertelde hij, dat bijna de hele klas de score verbeterd had behalve hij. Het is niet eerlijk!

Tsja, dat is het nadeel als je steeds de maximumscore haalt.