Keizersgracht! zo klonk het door de intercom van de tram. Het drong maar langzaam tot mij door. Keizersgracht?! Ik keek naar buiten en zag de gevels en bedacht me ineens dat ik uit moest stappen. Brandt het stoplampje al? Heb ik nog tijd om op de stopknop te drukken? Zijn we er al? Ietwat verdwaasd deed ik snel het boek in de tas. Tijd om de tas te sluiten had ik niet meer.

Toen ik gehaast uitstapte bij de halte waar ik elke werkdag uitstap wanneer ik 's ochtends de tram neeem, toen drong het tot mij door. Ik moest glimlachen om mijn lichte paniek van daarnet. Dat was lang geleden! Dat ik de wereld op een dergelijke wijze vergat door een boek! De nieuwe bundel van Jan Baeke heeft het voorelkaar gekregen.