Wat de jaaroverzichten op televisie zijn, de top-zoveels op de radio, dat zijn de lijstjes in weblogland. Overal doemen ze weer op: mijn beste top-10 aan muziek, film, misschien zelfs ergens een top-5 van boeken. Ik kan er helemaal niets mee, de betekenis van dit soort lijstje ontgaat mij volkomen. Moet het iets zeggen over de samensteller van het lijstje? Is het onderdeel van zijn of haar imago? Dat zou toch van een enorme treurigheid zijn. Moet ik iemand aardiger, boeiender, interessanter vinden omdat zijn muzieklijstje mij aanspreekt? Wat zegt het mij dat meneer X dit op nummer 1 heeft staan of dat mevrouw Y die film het beste vond het afgelopen jaar? Helemaal niets! O, ik kan de hang naar ordening en duiding wel begrijpen, maar de wildgroei aan onbeduidende lijstjes voegt daar niets aan toe.

Nee, liever zou ik lezen over dat ene boek of dat ene muziekstuk, dat ene gebouw of museum, of misschien wel eenvoudigweg een gebeurtenis of ontmoeting. Maak er een verhaal van, geef aan waarom u dat altijd zal herinneren en waarom het verbonden zal blijven met 2007. Daar kan ik iets mee. Dat ene, wellicht unieke verhaal zou iets over uw persoonlijkheid zeggen, veel meer dan een dom nietszeggend lijstje.