Hoe rationeel en redelijk we ook proberen te handelen, hoezeer we ook proberen het leven te controleren, er zullen altijd gebeurtenissen zijn die we niet in de hand hebben. Misschien roept het één het andere op: hoe meer we willen controleren, hoe kwetsbaarder we worden. En al wordt kwetsbaarheid als een zwakte gezien, het toont ook waardoor we geraakt kunnen worden, het toont wat we waardevol vinden. Is dat iets wat bindt naast alle verschillen die mensen kenmerken? Is dat iets wat het inlevingsvermogen in elkaar verhoogd? Zou daar een opening zijn naar een universele moraal?