Toen ik onlangs een vriend attendeerde op het nieuwe deel van de geschiedenis van de nederlandse literatuur, reageerde hij met Hoera!!! Nog meer ongelezen boeken in de kast! Alhoewel hij het voor zichzelf meteen relativeerde, drukte hij mij wel meteen met de neus op de feiten. Prachtig zo'n nieuw boek, maar wanneer zou ik eraan toekomen? Naast al die ongelezen boeken in de kast is er ook nog een stapel tijdschriften die ik wil lezen. Er mag geen twijfel over bestaan: mijn gezin gaat voor, ook familie en vrienden zijn belangrijker dan boeken, maar toch knaagt het. Naarmate het aantal uren op mijn werk toenam, naarmate het gezin groter werd, heb ik steeds meer liefhebberijen die zo vanzelfsprekend waren opgegeven. Zo is in de loop der jaren datgene overgebleven wat me het meest dierbaar is: lezen en schrijven. Ik weet dat het tijdelijk is, dat er uiteindelijk meer ruimte komt, maar soms kost het me grote moeite, soms wil ik me nu storten op die ongelezen boeken en tijdschrijften.