Mijn moeder heeft me veel voorgelezen. Voor het slapen gaan toen ik een kleuter was en later, toen ik op de lagere school zat, tussen de middag uit de kinderbijbel van Anne de Vries. Ik herinner me de Pinkeltjes, ze stonden zo mooi in de kast. Ik herinner me ook de prachtige verhalen en de plaatjes in de de kinderbijbel. Het was een strenge en rechtvaardige Vader, die God van Anne de Vries. Als ik 's middags weer naar school fietste sprak ik wel eens met Hem, want Hij was daar ergens boven, op een wolk, met een mooie witte baard. Hij zag natuurlijk alles, zodat ik me beschermd wist en een schitterend gevoel van schuld ontwikkelde als ik me als klein jongetje niet goed gedroeg. Niet dat ik daar onder geleden heb overigens.