Het was een aangename zomergast, Tom Holkenborg. Had ik de voortekenen maar eerder herkend, dan had ik al snel beter geweten. Bas Heijne liet hem ruim aan het woord en wist het gesprek makkelijk op gang te houden. Een verademing overigens, die Bas Heijne, na dat hopeloze gegrinnik van Joris Luyendijk voorgaande jaren.

Holkenborg wilde van de avond een compositie maken, een symfonie. Toe maar, dacht ik en ging er nog eens goed voor zitten. Daarbij wilde hij pertinent met The Beatles beginnen. Dat was een eerste voorteken. Ik heb helemaal niets met The Beatles. Ik begrijp dat ze in de muziekgeschiedenis hun betekenis hebben, maar voor mij is dat eerder buitenmuzikaal. Het muziekje dat ik gisteravond kreeg voorgeschoteld bevestigde mijn vooroordeel. Niets vernieuwend (hoe komt Holkenborg er bij!), vals bij vlagen en als song volkomen oninteressant.

Het tweede voorteken. Heijne vroeg ergens waarom die muziek zo goed was. Holkenborg antwoordt iets in de trant van: ten eerste omdat het zo fantastisch is. Dat is zo'n antwoord vergelijkbaar met: waarom is de tafel vierkant met als antwoord: ten eerste omdat de tafel vierkant is.

Holkenborg vertelt over zijn lange weg naar roem in Los Angeles. Ik kan zijn enthousiasme voor dit soort masochisme niet volgen. Het gevecht om aan de top te komen zou hem creatief stimuleren, misschien het enige argument voor zo'n zelfkastijding. Ik word nieuwsgierig naar zijn werk en ik word op mijn wenken bediend. Eerst krijgen we een fragment uit de film Blind van Tamar van den Dop zonder muziek en dan met de muziek van Holkenborg. Mijn teleurstelling kon niet groter zijn. Wat een cliché! Alsof hij wat papiertjes uit de afvalbak van Philipp Glass of John Adams gehaald had. Ik wens Holkenborg veel succes met zijn muziek in Los Angeles en laat hem daar vooral blijven.

Toch vond ik het dus een aangename aflevering, al haakte ik even na tienen af. Er werd tenminste enthousiast een geprek gevoerd. Het was de gebakken lucht van Holkenborg wat me uiteindelijk deed schateren, maar hij wist het met vuur te verkopen. Dat zal hij wel in Los Angeles geleerd hebben.