Ook zoiets. Ik ben ermee gestopt om bij de voordeur te gaan staan en te noteren waar iedereen toch vandaan komt, met wat voor vervoermiddel ze zijn gekomen en met welke prangende vraag. Waarom zou deze wetenschap de passanten interessanter maken? En als ze het pand verlaten vraag ik ze ook niet meer waar ze allemaal geweest zijn, of ze louter in de woonkamer hebben gezeten of in mijn boekenkast hebben rondgeneusd. De keuken is verboden terrein, maar het zou kunnen zijn dat ze in de kelder hebben gespeurd. Sommigen proberen geheime deuren te openen, anderen willen alleen van het toilet gebruik maken en weer anderen luisteren slechts of de piano wel gestemd is. Ik vraag ook niet meer of het ze wel bevalt, nee, ik hoef dat allemaal niet meer te weten. Een ieder is welkom en ik zorg voor eten en drinken. Zonder zeuren doe ik de vaat.