Ik zou de stilte willen verbreken. Ik zou willen schrijven over wat mij vanbinnen verteert, maar ik ben geen schrijver. Misschien ooit als de diepste eenzaamheid mij geen andere keus meer laat, misschien dan. Ondertussen wacht ik, totdat in mijn gedachten weer ruimte ontstaat om te schrijven over alles wat mij dierbaar is. Ik hoop dat deze woorden al helpen om de drempel te kunnen nemen. Troostrijk zal het in ieder geval niet zijn.