Enige tijd geleden heb ik mijn video's weggegooid, althans de video's die ik zelf had opgenomen. Twee vuilniszakken vol. Ik deed het zonder oplettendheid, want ik wilde niet dat ik bij elke video zou gaan twijfelen. Dus heb ik nu films en ander materiaal niet meer binnen handbereik waar ik vroeger zeer van onder de indruk was. Eén zo'n video bevatte opnames van werk van Samuel Beckett. Iedereen moest die toneelstukken zien van mij en als men mij vroeg wat mijn opvattingen over kunst waren, dan was deze band één van de voorbeelden die ik uit de kast haalde. Want meer dan een betoog houden over kunst, kun je beter tonen en laten horen. En wat zou beter een bepaalde vorm van eenvoud kunnen tonen dan juist deze drie werken van Beckett? Ik vond de opnames terug op YouTube.