midden in wit

het gedicht is klaar
als was het altijd
al daar

de lezer kan van
woord naar woord
springen

of rustig lopen
door de regels

tussen de strofen
plaatste ik bankjes

om even met de ogen
op te rusten in eigen,

eigen woorden nooit
is de stad helemaal
voltooid

natuurlijk
overgaan bepaalt
de grens

een laatste steen
een allerlichtste woord

dan stilte: hier
hoeft niets meer te komen

Ilse Starkenburg Gekraakt klooster, 56