Geboren in oktober ben ik een man van de herfst. Het seizoen van de inkeer en van de oogst. Herfstrood is mijn favoriete kleur, de kleur van de bladeren aan de bomen, bladeren, die straks losgelaten zullen worden, evenals de eikels en de kastanjes. Overtollige ballast valt naar de aarde en moet na de winter voor nieuwe vruchtbaarheid zorgen. Wat rest is het geraamte van de boom die storm en regen moet doorstaan.

Ik wil de storm doorstaan, ik ben een herfstmens. Mijn wortels grijpen hardnekkig in de grond, mijn takken zwaaien wanhopig in de lucht.

We houden elkaars hand niet vast, maar we lopen weer naast elkaar. Voorlopig? Vooralsnog? Wat ons samenbindt, rent voor ons uit, de kinderen die zo nu en dan stoppen om een eikel of een kastanje op te rapen en naar ons toe te brengen. Ik geniet van de herfst, zij verlangt naar het voorjaar. Op de witte brug gooien de kinderen lachend de kastanjes in het water. Een enkele kastanje blijft drijven en wordt door de eeuwig stromende Kromme Rijn meegenomen.