We verzamelden ons in de kantine. We wisten al wat er komen zou, een en ander was op intranet en per e-mail al bekend gemaakt. Daarom vond ik het zeer amusant om te zien hoe mijn collega's met uitgestreken gezichten het nieuws in ontvangst namen, begrijpend ernstig keken als er gesproken werd van een 'persoonlijk drama' voor die hogere manager die nu 'vrijgesteld werd van zijn taken', terwijl ik wist dat er ondertussen bij bijna iedereen inwendig de champagneflessen ontkurkt werden. De interim stond al klaar en sprak over de menselijke kant van zijn vak. Grinnikend verliet ik de kantine.