4

Tempels en taxi's en het eeuwige leven
op straat. Had het ongemak van een lijf thuisgelaten
wat moet je met honger en moeheid wanneer je wilt kijken

naar een stilte die inkeert of de sierlijke
jongens, paardenstaartmeisjes en rattenkopjes
die juichend munten gooien naar een geluk
dat hen toelacht vanuit een glanzende vijver.

Vanavond zullen ze elkaar weer ontmoeten
aan de oever van de rivier om onder een spottende
maan karaoke te zingen, hun lichaam te vieren terwijl

– niets nieuws onder de brug – oude liefde arm in arm gaat
een man luidkeels de sterren wil spellen en zich verslikt, muziek
zich mengt met het eigene van de rivier en het trage

geniks van de mensen. Overal zwervers die thuiskomen
in een lijf dat het hunne nog is, hen nog net niet buiten
de huid heeft gezet, dat nog beaamt: je bent er.

Hester Knibbe
in: Het liegend konijn 2011/1, 117