Een rijke bron van ressentimentstypen wordt verder gevormd door zekere typische relaties tussen familieleden onderling en tussen de partners in een huwelijk. Voorop komt in dit bestek de niet zozeer belachelijke, als wel tragische figuur van de 'schoonmoeder', in de eerste plaats de moeder van de man, waarbij het sekseverschil tussen de moeder en het geliefde kind de verhouding nog compliceert. Het zonder verdringing van jaloerse haat verduren dat een wezen waarvan je sinds de geboorte hebt gehouden, waarvoor je op alle mogelijke manieren hebt gezorgd, en dat je liefde volledig beantwoordde, zich plotseling richt op een ander wezen, en bovendien nog een vrouwelijk wezen, d.w.z. van het eigen geslacht; een wezen dat nog niets voor het liefdesobject heeft gedaan, en zich toch gerechtigd voelt van alles te eisen; en dat je daarbij ook nog geacht wordt blij te zijn, je gelukkig te prijzen, en de nieuweling zelfs met liefde in de armen te sluiten; dat is een situatie die de duivel niet sluwer had kunnen bedenken om een held op de proef te stellen! Het is waarachtig geen wonder dat in liederen, in sagen en in de geschiedenis van alle volkeren de schoonmoeder optreedt als een kwaadaardig en geniepig wezen.

Max Scheler Het ressentiment in de moraal
Amsterdam 2008, 34