Lieve A.,

Vanmorgen zei ik tegen Jarkko dat schrijven voor de meesten hier betekent: brieven schrijven. Alle schrijven heeft het karakter van een brief, ook thuis, maar daar ken je de geadresseerde niet, je zoekt en maakt hem in het schrijven zelf.

Leonard Nolens Dagboek van een dichter 1979-2007
Amterdam 2009, 69

Dank voor je bemoedigende woorden, ik had ze nodig! Alleen al de aankomst van je brief was een troost en dan ook nog die opwekkende tekst, het deed me waarlijk goed! Ik kan je enigszins geruststellen, na een diep dal in de afgelopen weken gaat het weer goed. W. constateerde het vorige week op een avond: ik kan weer lachen, ik kan weer enthousiast zijn, ik heb weer zin.

Maar toch, op een dag als vandaag kan ik ook vreselijk sentimenteel zijn. Toen ik met de auto de kinderen naar school bracht, was dat nummer van Abel op de radio. Dat heb ik altijd een mooi nummer gevonden. Elegante melodie, eenvoudige begeleiding, mooi gezongen (luister hoe hij die 'r' zingt, is dat niet een Haarlemse 'r'?) en ... zo realiseerde ik me vandaag, herkenbare tekst. Nee, het is geen hogere kunst, maar dat hoeft toch ook niet altijd om geraakt te worden? Sommigen zullen me nu wijzen op mijn slechte smaak en ik zal antwoorden met mijn stokpaardje: iedereen heeft recht op zijn slechte smaak, dat is het probleem niet. Het probleem is, dat niet iedereen zich realiseert ook recht te hebben op zijn goede smaak. Overigens vind ik dit nummer van Abel niet getuigen van slechte smaak, het is mooi in al zijn eenvoud. En het is toch knap om met een liedje iemand te ontroeren en dat is wat me overkwam vandaag.

Het zit nog veel te diep in mij, ik kan het niet ontkennen. Herinneringen aan de jaren van verliefdheid op H., herinneringen aan de jaren dat de verliefdheid overging in een diepe liefde voor W. Was ik maar niet zo onhandig in de liefde, A., ging het maar wat meer vanzelf, zoals het soms bij anderen lijkt te gaan. Ik kan nog zoveel boeken lezen, muzieken beluisteren, films bekijken, als het me niet lukt om me echt te binden aan mensen van wie ik houd, wat heeft het dan voor zin? Troost? Tot op zekere hoogte. Het omgekeerde is ook waar: wat nu als die boeken, muzieken en films er niet waren? Dan zou de wereld nog kouder zijn. En het hoeft voor mij niet altijd die hogere, diepzinnige kunst en filosofie te zijn. Dat geleuter over transcendentie, over de wereld van het Schoone, Goede en Waarachtige, daar heb ik al zolang schoon genoeg van, ik geloof er niet meer in. Ja, ik kan geraakt worden door een passage uit een boek van Coetzee, een muzikale wending in de opera Orfeo van Monteverdi, de zwijgzaamheid in de film Bin-Jip van Kim Ki-Duk, maar of ik daar een beter of rijker mens van word? Neuh, denk het niet. Misschien alleen gevoeliger en dat is verdomd onhandig in deze tijd.

Nee, nou niet denken dat ik chronisch somber en pessimistisch ben. Integendeel. Ik ben nog altijd nieuwsgierig naar de dag van morgen, naar wat zich aandient. Dan zijn er nog de kinderen, ik wil weten wat er van hen gaat worden, ik wil van ze genieten. Al is het nergens op gebaseerd, ik heb een rotsvast vertrouwen dat het uiteindelijk allemaal goed komt. Waar dat vertrouwen vandaan komt weet ik niet, misschien is het wel een karakterfout. Ik heb nooit ervaren dat het leven zich laat forceren, maar eerder dat je soms, soms, beter kunt afwachten en het leven zijn gang kunt laten gaan, dat oplossingen voorbij komen en dat je dan moet instappen. Dat wel: alert zijn, de zintuigen open. Het is geen passiviteit, zoals sommigen wel eens van mij denken, het is meer: het moment afwachten.

Heb ik spijt van dingen in mijn leven? Ik denk het niet, hetgeen niet wil zeggen, dat ik de dingen soms niet liever anders gezien zou hebben en dat ik veel gebeurtenissen spijtig vind. Ik kan treuren om wat voorbij is, om wat er gebeurd is, maar ik kan ook weer uitkijken naar morgen. Dan maak ik me weer illusies, dat blijft immers een leuk spelletje, nietwaar? Wil je dansen met illusies in gedachten ...? En is het niet prachtig om op een onbewaakt ogenblik een liedje op de radio te horen, vervolgens een stukje erover te schrijven en dit te sturen naar mijn liefste A. op Valentijnsdag? Gisteren had ik er nog weet geen van ...

veel groeten,
ik hoop weer snel van je te lezen,
jwl