Het ging vanzelf en ik realiseerde me dat het lang geleden was. Ik liet een vriend een nieuw aangeschafte dvd zien met de Franse barokopera Atys van de hofcomponist Jean-Baptiste Lully. In mijn enthousiasme begon ik te vertellen over de clichés van de toenmalige opera, over de verschillen tussen de 19e eeuwe opera en de barokopera, over het verschil tussen de barokdans en het latere klassieke ballet. Ondertussen wijs ik hem op bepaalde muzikale momenten, de blokfluiten in de slaapscène, de prachtige klank van de viola da gamba als er sprake is van grote smart enzovoort. Het gaat allemaal niet vreselijk diep, maar ik vertel waarom het allemaal zo mooi en bijzonder is. Ik weet dat ik op die wijze mensen anders kan laten kijken en luisteren naar opera.

's Avonds keek ik naar de eerste aflevering van Zomergasten, het is ondertussen traditie geworden om ernaar te kijken. Je weet het nooit, elke gast kan die gast zijn die je niet had willen missen. Hans Teeuwen had ik gerust kunnen missen.

Een al of niet bekende Nederlander of Belg krijgt de uitgelezen kans een televisieavond samen te stellen met favoriete fragmenten en aan mensen te vertellen waarom hij of zij dat zo mooi vindt. Wij krijgen de kans om even met de ogen te kijken van iemand die er meer over kan vertellen. Hij of zij kan reliëf geven aan een fragment, waardoor ik anders en wellicht beter ga kijken. Een zomergast deelt zijn kennis en enthousiame voor een onderwerp, doorgaans het vakgebied waarin hij excelleert. Het hoeft allemaal niet zo vreselijk diep te gaan, mij proberen op het puntje van de stoel krijgen is al genoeg. Zomergasten is niets anders dan een goed gesprek tussen twee geïnteresseerde mensen waar je graag naar luistert, omdat het eenvoudigweg je blik verruimt.

Ik herinner me dat ik een keer terecht kwam in een uitzending van dat hopeloze platte programma De wereld draait door en ik bleef hangen, omdat ik nota bene Frits van Oostrom zag vertellen over zijn nieuwe boek over de middeleeuwse Nederlandse literatuur. Ik zal zijn pretoogjes en zijn gretigheid om te vertellen waarom hij die tijd zo bijzonder en interessant vond niet vergeten. In een paar minuten liet hij weten waarom hij die oude literatuur zo fantastisch vindt, ondanks de scoringsdrift van de presentator. Ik herinner me ook dat ik dacht, dat Van Oostrom een ideale zomergast zou zijn. Tip voor de redactie.