Het boek van Naomi Klein over de ecologische ramp die ons staat te wachten. Verander nu, voor het klimaat alles verandert. Het interview met Joris Luyendijk over de financiële markten die in 2008 op instorten stonden en bijna een mondiale ramp hadden veroorzaakt. Het politieke onvermogen om deze markten te beheersen om herhaling te voorkomen. Eén van de laatste boeken van Peter Sloterdijk heet Je moet je leven veranderen. Niet alleen in boeken, ook in bedrijven worden reorganisaties vaak begeleid met redenen die beginnen met als we niets doen, dan ..., redenen die enige tijd later opnieuw van stal gehaald worden als er alweer een vermeende noodzaak tot reorganiseren blijkt te zijn. Maar ook in de reclamewereld, vooral in de ideële reclame worden aanbevelingen begeleid met zinsneden als u nu niets doet, dan ... en dan moeten we geld storten, meer bewegen, gezonder eten, bewuster leven, afval scheiden ... vult u maar aan. In mijn leventje hoor ik ook maar al te vaak Ja, het zou nu wel verstandig zijn om .... Je moet nu wel iets doen, hoor, want anders.... Ja, want anders?

Soms kan ik het gevoel niet onderdrukken dat ik in een middeleeuwse tijd met overal opdoemende onheilsprofeten leef. Het einde der tijden nadert. We moeten anders gaan leven, hervormen, de maatschappij anders inrichten, want anders staan ons grote rampen te wachten. Tegelijkertijd worden de profeten niet moe om te signaleren dát er niets verandert en dat de stoomlocomotief in volle vaart op het ravijn afstevent. Het moge duidelijk zijn, Hij zal ditmaal niet komen als een dief in de nacht. Ditmaal zal er ook geen Zoon zitten aan de rechterhand van de Vader vanwaar Hij zal oordelen over de levenden en de doden. Er zijn niet veel mensen meer die daar nog in geloven, tenzij men voor de Vader de liberale markteconomie invult, dan blijken er nog veel mensen met een geloofsovertuiging te bestaan. Als ik meneer Luyendijk mag geloven zijn de financiële markten net zo ongrijpbaar als God de Vader in de middeleeuwen. Waar de middeleeuwer nog vreesde voor zijn zieleheil, daar vreest de moderne burger voor een lege pinpas.

Het vervelende is, dat sommige onheilsprofeten gelijk hebben. We moeten inderdaad veranderen. Het is al vaker gezegd: de urgentie is groot, maar wordt nauwelijks gevoeld. Voor wie er gevoelig voor is, zijn overal de alarmerende signalen duidelijk, maar zoals het alarm om twaalf uur op de eerste maandag van de maand: het is maar een test, niets aan de hand, gewoon doorgaan. Onwillekeurig stel ik mezelf vaak de vraag maar wat doe je er dan zelf aan? en dan moet ik eerlijk toegeven dat naast lippendienst bewijzen aan de noodzaak tot veranderen, ook ik steeds maar weer hoop dat er geld uit de muur komt. Papa, je wist toch dat die ecologische ramp eraan zat te komen, waarom heb je niets gedaan? Mond vol tanden. Misschien had Heidegger gelijk toen hij in een interview met Der Spiegel zei: Alleen nog een God kan ons redden. En juist die God hebben we ten grave gedragen, op klaarlichte dag. Wat rest is een oorverdovende stilte met zo nu en dan een roepende in de woestijn. Ik sluit me aan.