Zo schrijven dat elke zin ertoe doet. Dat als de lezer te snel leest, hij het gevoel krijgt iets gemist te hebben. Zorgen dat de lezer langzaam moet lezen, dat hij opkijkt en zijn gedachten laat gaan, dat er deuren geopend worden, dat hij stil en langzaam wordt. Moet men om dat te bereiken ook langzaam schrijven? Niet met tien vingers een cursor achterna jagen, maar met potlood tussen duim, wijs- en middelvinger de woorden tevoorschijn toveren op het wit van gelinieerd papier? En zou ik dat kunnen? Zo'n boek schrijven in een wereld van haastige spoed en gedane arbeid, in een wereld van maar snel achter de rug hebben en het boek moet uit? Wellicht zal ik het proberen, proberen zo'n boek te schrijven dat ik zelf zou willen lezen. Maar ... largo, largo e mesto.

Youtube: Martha Argerich Beethoven Piano Sonata No. 7 (Op.10-3) Mvt II