Als je teveel naar jezelf kijkt, ga je jezelf spelen, en zoekt vervolgens in dat theater het bewijs dat je jezelf nog bent.
Frida Vogels Dagboek 1958-1959, 337

De gedachte dat er een tijd zal komen waarin ik weer alleen ben zet zich steeds meer vast.
Frida Vogels Dagboek 1958-1959, 344

Ik denk ook: niets weegt op tegen het plezier van alleen zijn en schrijven.
Frida Vogels Dagboek 1958-1959, 345

Het is een verlangen [naar onbereikbaarheid] dat voortkomt uit een ander gevoel: het angstaanjagende, verlammende gevoel dat zijn ogen en oren, zijn gedachten en geheugen barstensvol wereld zitten.
Paul de Wispelaere Tuin en wereld, 13

Ik lees en ik schrijf, ik bedrijf deze bezigheid in de daartoe noodzakelijke afzondering en stilte, die ik tot het uiterste wil beschermen en verdedigen.
Paul de Wispelaere Tuin en wereld, 27