De stilte werd alleen verbroken door een monotoon geluid dat ik eerst van een elektrische pomp of een ander tuig afkomstig achtte en dat mij daarom hinderde, maar het bleken kwakende kikvorsen te zijn en dat verzoende me ermee, want zo maakte het eigenlijk deel uit van de stilte.
Paul de Wispelaere Tuin en wereld, 720

De hardnekkige gedachte dat ik oplos als een kluit aarde die in een rivier wordt gegooid.
Paul de Wispelaere Tuin en wereld, 778

Het spreken, het denken zelfs gaat mij tegenstaan: hoor ik dan niet achter elk woord de dwaling, de inbeelding, de geest van de waan lachen?
Friedrich Nietzsche Morgenrood, 279-280

Langzamerhand is mij het licht opgegaan over het meest universele manco van ons soort vorming en opvoeding: niemand leert, niemand streeft ernaar, en niemand leert de ander – de eenzaamheid te verdragen.
Friedrich Nietzsche Morgenrood, 289-290

Een boek als dit is niet om door te lezen en voor te lezen maar om op te slaan, vooral tijdens wandelingen en op reis; men moet er zich telkens opnieuw in kunnen verdiepen en er zich weer uit losmaken en niets vertrouwds om zich heen vinden.
Friedrich Nietzsche Morgenrood, 294