De schaduwen van de takken grijpen hem bij de kladden. Waar heb ik die bomen eerder gezien? Ik herken hem aan zijn norse blik, zijn wilde haardos, zijn gebogen hoofd getekend tegen de achtergrond van een bewolkte hemel. Maar ik moet ook lachen zoals hij daar staat, alsof hij ergens verschrikkelijk van baalt. Er is iets eigenaardigs met het stromende water wanneer ik het schilderij online bekijk, er is bijna geen onderscheid te maken tussen het steen van de rotsen en het water van het stroompje. Gestolde dynamiek. Misschien versterkt dat mijn indruk dat hij net zo goed zuchtend naast een graf zou kunnen staan. Ja, daar staat hij, eenzaam, in de houding lijkt het wel, met in de linker hand een hoed, de rechter hand bijna in zijn jas gestoken zoals Napoleon dat zou doen. Luistert hij? Hoort hij het fluisteren van de bomen?