Niet alleen het materiële voedsel bespreekt Nietzsche in termen van inlijven en incorporeren, hij doet hetzelfde met het 'geestelijke' voedsel dat wij tot ons nemen, de informatie die de media ons dagelijks voorschotelen, ideeën over van alles en nog wat die uur na uur 'binnenkomen', de indrukken en emoties die daarbij meekomen en ons lichaam binnendringen. De moderne cultuur is op dit punt overactief, meent Nietzsche, en dat al in zijn tijd. Niet alleen de hoeveelheid indrukken neemt toe, ook het ritme waarin ze worden aangeboden en opgenomen moeten worden, versnelt met de dag en overvoert ons. Hij is van mening dat de moderne cultuur haast onopgemerkt een overgevoeligheid creëert. Er ontstaat een overvloed aan kosmopolitische spijzen, literaire producten, kranten, beelden en zo meer. Het ritme van deze stroom is 'prestissimo', vindt hij (NF 6: 10 [18]). En mensen gaan zich aanpassen aan dit teveel aan indrukken. Ze gaan hun energie verspillen aan het aanpassen. Men verbiedt zichzelf om echt iets tot zich te nemen, het te verteren, met als gevolg dat het vermogen tot verteren zelf verzwakt.

Henk Manschot Blijf de aarde trouw, 51