De horizon is niet te zien, het groen van de weilanden gaat over in het grijs van de mist. Een gevoel van grote leegte. Geen vee buiten, ze staan op stal in de boerderijen die hier en daar uit de nevel opdoemen. Kale bomen naast slootjes en vaarten, ineengedoken vogels op een hek. Dat is het wel zo'n beetje, welkom in mijn geboorteland! Wanneer de trein de bebouwde kom binnenschuift, is er tenminste suggestie van leven. Bij het passeren van het poortje is de reis voltooid, ik ben uitgecheckt en ga een verleden tijd en ruimte binnen.