«   i   »

1651

20 maart 2018

Het geluid maakte de akoestiek van het bos hoorbaar, het kwam uit drie ver­schillende richtingen. Waren hier stoere ego's aan het werk op zoek naar een liefje om mee voort te planten? Of waren ze alleen maar hun terri­torium aan het afbakenen? Ik heb me wel eens laten vertellen dat mensen in het tropisch regenwoud gebruik maken van de akoestiek om op grotere afstanden met elkaar te kunnen communiceren. Het bos als sociaal medium. Het bos als twitter voor spechten: luister, kijk, hoor mij nou eens, schenk aandacht aan mij! Ik vroeg me af of spechten allemaal hun eigen unieke register hebben om hun boodschap over te brengen. Of daarbij elke boomsoort anders klinkt en of de dikte van de boom invloed heeft op de hoogte van de klank. Zou elke specht zo zijn voorkeuren hebben en te her­kennen zijn aan de klank en de snelheid van hun roffel? Wat weet ik van spechten, ik weet helemaal niets van spechten. Wanneer ik omhoog kijk om ze te betrappen op een stam van een boom zie ik ze nooit, soms wel als ze wegvliegen. Hun ge­tam­boe­reer op takken en boomstammen kreeg in­eens iets menselijks. Maar het geluid vangen in een fles, dat lukte me niet.